شفاي پدرم توسط آقام ابوالفضل عليه السلام  و ماجراي اسم خودم

پدرم در زمان جواني براي اهل بيت مداحي مي كرد (صداش هم خوب بود) حتي در آن وقت كه در روستا زندگي مي كردند و مسجد روستا سيستم صوتي و بلندگو نداشت ، بدون بلندگو با صداي خودش اذان مي گفت چند سال گذشت و حدود سال 50  پدرم براي كار و كسب روزي به تهران رفته بود و در فرودگاه مهر آباد مشغول كار شده بود . بعد از دو الي سه سال كار در فرودگاه در يكي از روزهاي گرم تابستان سال 52 يا 53 كه همه ي كارگران رفته بودند تا استراحت كنند پدرم مشغول راه رفتن در محيط فرودگاه بوده كه ناگهان شخصي كه مهارت رانندگي با لودر را نداشته و براي تمرين پشت لودر نشسته بود ، نمي تواند كنترل خود را حفظ كند و با پدرم تصادف شديدي مي كند، پاي پدرم تقريباً به حالت خورد شده در يكي دو نقطه درمي آيد، پدرم براي مداوا به بيمارستان منتقل مي شود بعد از يكي دو روز و انجام آزمايشهاي مختلف پزشكان به اين نتيجه مي رسند كه بايد براي جلوگيري از بدتر شدن اوضاع (با توجه به اينكه پاي پدرم سياه شده بود و داشت اين سياهي بيشتر نيز مي شد) تصميم به قطع پاي پدرم را گرفته بودند و يك روز به پدرم گفته شد كه فردا صبح بايد عمل شوي و قرار است پاي شما قطع شود ....